Dwugłosowa, intymna opowieść o kobietach i mężczyznach, która rozpoczyna się w kalifornijskim domu opieki dla osób w podeszłym wieku. W rolach głównych występują intrygujące postacie babki, matki i wnuczki, my zaś mamy wrażenie podglądania ich zza kulis w oczekiwaniu na kolejne zwroty akcji. Nawiązującą formą do „Bladego ognia” Nabokova powieść Yiyun Li odczytuje się jako kontynuację jej autobiograficznej książki, w której pisarka podjęła próbę ujęcia tematów „niewyrażalnych” związanych ze stratą i rozstaniem, żalem i tęsknotą.
Lilia Imbody ma osiemdziesiąt jeden lat, przeżyła trzech mężów, wychowała pięcioro dzieci i doczekała się siedemnaściorga wnucząt. Teraz wraca do dziennika dawno zapomnianego mężczyzny, Rolanda Bouleya, z którym kiedyś przeżyła przelotny romans. Bohaterka popada w coraz większą obsesję na punkcie osobistej historii Rolanda i zaczyna komentować pośmiertnie opublikowane, kilkusetstronicowe zapiski, dodaje również własne, alternatywne wersje wydarzeń, tym samym zdradzając zaskakujące, długo skrywane tajemnice z przeszłości. Powraca także do wspomnień o swojej pierworodnej, nieżyjącej córce Lucy.
