„Coś mu mówiło, że może jednak powinien więcej rozmawiać ze swoim dzieckiem. Nie bardzo wiedział, jak w ogóle podjąć rozmowę. W końcu wymyślił: – Czytałaś ostatnio coś ciekawego? Zdziwione spojrzenie sennych oczu. – Tak, mprega o Fiyero. – Słucham? – To był crossover – dodała Tosia z pewnym ożywieniem. – Z uniwersum Avengersów. Fiyero był tam superbohaterem i przyjaźnił się z Tonym Starkiem. – To jakaś książka? – spytał Marcin, bardzo starając się wykazać zainteresowanie tematem. – Nie, fanfik. – To znaczy? – To takie opowiadanie w obrębie fandomu – odpowiedziała cierpliwie Tosia. – Albo dwóch. – Kto je napisał? Tosia wzruszyła ramionami. – Nie wiem. Jakaś dziewczyna ze Stanów. – Czytasz po angielsku? – spytał Marcin z rozpaczą. – No chyba – mruknęła Tosia pod nosem. – Po polsku trudno znaleźć dobry slash o Wicked. – Aha – odparł Marcin. – To dobrze – dodał bez przekonania. – Przynajmniej poznajesz język.” Szesnastoletnia Tosia dochodzi do wniosku, że nie chce już być grzeczną dziewczynką. W zasadzie... czy ona w ogóle chce być dziewczynką? A może nigdy nią nie była?