I cóż po obronie rozumności wiary? Przecież wszyscy wiedzą, że wiara jest z definicji irracjonalna. Autor sądzi, że to, co prawie wszyscy wiedzą jest przesądem i przedstawia dwie koncepcje racjonalności wiary religijnej. W tradycyjnym ujęciu wiara jest racjonalna za względu na pracę, jaką rozum wykonuje przed i po akcie wiary. W ujęciu nowszym sama wiara jest przykładem użycia rozumu. Próbując objaśnić działanie rozumu w wierze, Stanisław Wszołek wskazuje na schemat tłumaczenia - ten sam, któremu filozofowie nauki poświęcili tak wiele uwagi.