Tom esejów obejmuje artykuły z lat 1966–1968 poświęcone rozmaitym zagadnieniom – literaturze pornograficznej, kinu Bergmana i Godarda, Cioranowi, roli ciszy w sztuce i literaturze – a także teksty polityczne dotyczące Ameryki i Wietnamu.

Ich wspólnym mianownikiem jest radykalny styl myślenia opisywanych twórców, wyrażający się w ich konsekwentnym dążeniu do przekraczania granic tego, co możliwe. Podobnie zdecydowaną postawę Sontag postulowała także w podejściu do polityki. Gorzko rezonuje dziś tekst będący odpowiedzią na ankietę Co się dzieje w Ameryce przeprowadzoną przez „Partisan Review”. Pisała w nim: „Nie sądzę, by białej Ameryce zależało na równouprawnieniu Czarnych. To ważne tylko dla wąskiego grona białych Amerykanów, w większości wykształconych i majętnych, z których w dodatku tylko niewielka część ma jakieś bliższe osobiste kontakty z Czarnymi. To kraj gorliwie rasistowski. I taki pozostanie w dającej się przewidzieć przyszłości”.